เขียนถึงคนบนฟ้า...

posted on 25 May 2011 13:10 by namnao in Me
 
 
 
 

มึง...

(ขึ้นต้นโคตรหยาบคาย...แต่กูก็สถุนแบบนี้ มึงน่าจะรู้นี่เนอะ ฮ่าๆๆๆๆๆ)

 

 

เรา...ไม่ได้เจอกันนานแล้ว ใช่ไหม?

มึง...ยังจำวันแรกที่เราเจอกันได้หรือเปล่า?

 

 

เหมือนมันเพิ่งผ่านมาเมื่อวานเองเนอะ...

ตอนนี้...เพื่อนๆหลายคนเรียนจบ ทำงานกันแล้ว

 

เหลือแค่กู...ที่ยังไม่จบ

กูยังเหลืออีกปีนึงแน่ะ...

 

ไม่ต้องมองแบบนั้นหรอก... เออ กูไม่ตั้งใจเองแหละ ...

 

 

 

 

จะว่าไป...มึงกับกูนี่เกี่ยวข้องหลายอย่างนะ

เป็นเพื่อนกัน เป็นรูมเมท...

เหนือสิ่งอื่นใด...คือ เราเป็นเพื่อนรักกัน...

กูยังจำได้ ตอนที่เราทะเลาะกัน... โคตรแย่เลยว่ะ

แต่กูก็ดีใจ...ที่เราผ่านมันมาได้

กูมีอะไรอีกมากมายที่อยากจะเล่าให้มึงฟัง...แต่ถ้าเขียนมันคงไม่หมด มึงอ่านในหัวกูเอาเองแล้วกันนะ (อาจจะยากหน่อย เพราะมันโคตรสับสน..บางทีกูก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองซักเท่าไหร่หรอก)

 

 

 

........

 

 

 

นี่มันก็จะปีนึงแล้วนะ...นับจากวันนั้น

 

วันนี้...เมื่อปีที่แล้ว

 

กูยังได้คุยกับมึง...

กูยังได้เจอมึง...

 

 

 

แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน...กูก็ได้ยินข่าวร้ายที่สุดในชีวิตอีกข่าวนึง

ตอนที่เชอรี่โทร.มาบอก...กูทำอะไรไม่ถูกเลยนะ

กูยังไม่อยากจะเชื่อเลย...ว่ามันเป็นเรื่องจริง

 

 

บนรถไฟ...ทุกคนยังคุยเล่นกัน

ว่าถ้าไปถึงบ้านมึงแล้วเจอว่าทุกอย่างเป็นเรื่องล้อเล่น...พวกกูจะไล่เตะมึง

 

 

 

แต่สุดท้าย...มันก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

ไม่มีมึงมายืนอยู่ แล้วยิ้มจนตาหายไปพร้อมทั้งบอกว่า “กูล้อเล่น...”

 

 

 

มันไม่มีไง...

มันเป็นเรื่องจริง...

 

 

มันเป็นเรื่องจริงที่...มึงไม่อยู่แล้ว

 

 

มึง...จากพวกกูไปแล้ว

มึง...จากพวกกูไปแล้วจริงๆ

 

 

 

สารภาพกันตามตรง...จนถึงตอนนี้กูก็ยังทำใจไม่ได้หรอก

กูก็ยังร้องไห้ ยังเสียใจทุกครั้งที่คิดถึง...

 

 

 

ถ้าเพียงแค่กูรู้ก่อน...ว่าวันนั้นมันจะเป็นวันสุดท้าย

กูคงห้าม...

กูคง...ทำมากกว่าโบกมือและยิ้มให้มึง

 

 

ถ้ากูรู้...

กูคง...ทำอะไรมากกว่านั้น

 

 

 

......

 

 

 

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้...

เราคงสนุกกันมากกว่านี้...

 

 

 

 

มึงรู้รึเปล่า...

หลายอย่างในชีวิตที่เกิดขึ้น...มันกลายเป็นความทรงจำดีๆเพราะมีมึงอยู่ในนั้นด้วย...

 

 

 

จริงๆนะ...

มีความสุขที่เจือกับความเศร้ามาด้วยทุกครั้งที่นึกถึง...

 

 

 

 

 

 

 

ย้อนกลับไปอ่านที่เขียนมา...ไม่รู้เรื่องเลย

เขียนอะไรก็ไม่รู้...

 

น้ำเน่าด้วย...

แต่กูคิดถึงมึงจริงๆนะ...

 

 

 

ซักวัน...เราคงได้เจอกันอีก...

 

หลับให้สบายนะมึง...

รักมึงว่ะ...ไอ่แก่ ;P

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
**************************
เอนทรี่นี้อาจจะหยาบคาย...ขออภัยด้วยนะคะ ^^

edit @ 12 Aug 2011 15:05:32 by Secret Of Love...

Comment

Comment:

Tweet

เข้าใจจริงๆ การจากไปแบบไม่มีวันกลับมามันทรมานจริงๆ ฉันก็เคยสูญเสียเหมือนกัน

#3 By Fairy on 2013-06-27 00:19

อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยอ่ะ
คิดถึงเพื่อนที่จากไป เข้าใจความรู้สึกเลยจริงๆ ทุกวันนี้เวลาที่คิดถึงน้ำตามันก็ไหลออกมา
เป็นกำลังใจให้นะคะ

#2 By โลกใบใหญ่ (103.7.57.18|113.53.76.170) on 2012-07-24 19:02

พี่หนาววววว

โบน้ำตาไหลลลลล

เศร้าโฮกมากกกก

T___________T

bow_circle

#1 By se[A]son on 2011-05-26 23:21