ปีที่สองแล้วสินะ

ที่หนาวไม่ได้กลับบ้านไปหาแม่ในช่วงวันแม่

ติดแหง็กกับการบ้านสุดน่าเบื่ออยู่ที่มหา'ลัย

เฮ้อออออออ...

 

 

เมื่อก่อน ทุกปี

หนาวก็จะแอบทำอะไรเอาไว้ให้แม่ตลอด

แต่ก็จะแอบให้ อย่างเช่น

วางบนหัวเตียง ทีวี

ให้แม่ไปเจอเอง

แบบว่า เขิน ฮ่าๆ

 

แต่หลังๆมา พอขึ้นมอปลาย

ชักหน้าด้าน กอดทุกวัน หอมทุกวัน

แต่ไม่ค่อยได้บอกว่ารักเท่าไหร่

เพราะรู้สึกว่า

เราก็พยายามแสดงออกว่ารักเค้าด้วยการไม่(ตั้งใจ)สร้างเรื่องให้เดือดร้อนหรือไม่สบายใจ

 

เมื่อก่อนนี้

ตั้งแต่เกิดมา

พ่อกับแม่ต้องไปสอนหนังสือในที่ไกลบ้าน

เลยต้องอยู่กับตายายจนอายุสามขวบ

ติดตายายสุดๆจนเรียกว่าพ่อแม่ด้วยแหละ

อาจจะด้วยเพราะหนาวไม่ค่อยชอบออกนอกบ้าน

เลยไม่ค่อยมีเพื่อน

ก็เล่นกับตายาย หมาแมวไปเรื่อยเปื่อย

และตากับยายนี่แหละ ที่สอนให้เรารักหมามาจนทุกวันนี้ ฮ่าๆ

 

ทุกวันนี้ถึงยายจะเสียไปแล้ว

แต่ก็ยังคิดถึงความอบอุ่นของอ้อมกอดยายตลอด

 

โตมาหน่อย สามขวบกว่าๆ แม่ก็พาไปเรียน

จำได้ว่าร้องไห้ด้วย

จนคุณครูพาไปเล่นกับเพื่อนถึงได้หยุดร้อง

 

แล้วแม่ก็มีน้องให้เรา

เย้

 

สองปีผ่านไป

แม่ก็มีน้องอีกคน

เย้

 

พอขึ้นม.ต้น

แม่ก็ให้ไปเรียนที่โรงเรียนในตัวจังหวัด

ซึ่งมันห่างจากบ้านมาก

วันแรกที่ไป นอนร้องไห้ คิดถึงแม่ คิดถึงยาย

ช่วงนั้นยายป่วย ต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลตลอดเลย

 แล้ววันที่สี่ ธันวา

กำลังเตรียมตัวจะเดินสวนสนาม

แม่ก็มารับกลับบ้าน แล้วบอกว่า ยายเสียแล้ว

หนาวทำอะไรไม่ถูกเลย

น้าคนที่เค้าเฝ้าไข้ยาย เค้าบอกว่า

ยายเรียกหาหนาวตลอดเลย ต่หนาวก็ไม่ได้อยู่กับยาย

 

แล้วแม่ก็ย้ายจากโรงเรียนนั้น มาเป็นรงเรียนใกล้บ้าน

แล้วแม่ให้นั่งรถรับส่งไปโรงเรียนเอง

เริ่มปีกกล้าขาแข็ง (อ่ะ ไม่ใช่)

 

แล้วต่อมา เค้าก็ไปรับไปส่ง

จนเพื่อนเรียกลูกแหง่ เด็กติดแม่

จำได้ว่า ตะโกนใส่หน้ามันไปว่า

"ก็กุมีแม่ให้ติด"

แล้วมันก็ไม่กล้าล้ออีกเลย ^^

 

แม่ทำกับข้าวอร่อยมาก

ยายก็ทำกับข้าวอร่อยมาก

แต่ไม่ชอบทำ

เพราะขี้เกียจทั้งคู่ - -"

 

แม่ทำงานบ้านหนักมากช่วงที่หนาวอ่านหนังสือสอบ

ทั้งที่มีน้องช่วย

แต่ก็ยังรู้สึกว่าแม่เหนื่อย

ไหนจะงานสอนหนังสือของแม่อีก

เยอะแยะไปหมด

 

แม่เหนื่อยเนอะ

เหนื่อยกับพวกเรามาตั้งเยอะตั้งแยะแน่ะ

แต่แม่ก็ไม่เคยบ่นซักที

ไม่เคยบอกซักที่แม่เหนื่อย

แม่ยิ้มให้ทุกครั้งเลย

 

 

ความจริง

จะมาเล่าทำไมมากมายก็ไม่รู้

ที่รู้คือ

ตอนนี้ หนาวคิดถึงแม่มากๆ

มากที่สุด

อยากกลับไปกอด

ไปขอโทษ ในหลายๆสิ่งที่ทำให้ไม่สบายใจ

หรือเสียใจ

ทั้งที่แม่ก็ไม่เคยว่า หรือโกรธเลยลูกคนนี้เลยซักครั้ง

 

ชาตินี้

หนาวอาจจะตอบแทนแม่ได้ไม่หมด

แต่ถ้าชาติหน้ามีจริง

ขอให้ได้เกิดเป็นลูกแม่อีก

หนูรักแม่นะ

หนูรักแม่จริงๆนะ

หนูรักแม่มากที่สุดเลยนะ

...

 

ณ หอพักห้องหนึ่ง

มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา

เที่ยงคืนสามสิบสาม

สิบสองสิงหาคม

 

ปอลิง ที่ส่งไปอ่ะ มันเป็นผ้าพันคอผืนแรก (ไม่ใช่ผ้าคลุมไหล่นะ)

ในชีวิตจากคนที่ได้เกรดสองงานบ้านเลยนะ... จะบอกให้ T^T

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เรียนคณะอะไรเอ๋ย


หนูเด็กนครปฐม

#2 By tanusi (115.87.111.232) on 2010-04-07 16:34

รักแม่ด้วยคนค่ะ อยู่ศาลายานี่เอง

#1 By Pat's Song on 2009-08-12 09:38